و زندگی در جریان است

الان درست ۴ ماهه که اومدیم. کلی اتفاق تو این ۴ ماه افتاده و کلی روزا گذشته با سر خوشی و نا امیدی و غم و شادی.

اما زندگی رو روالش افتاده. یک ماه و نیم میشه که من و همسرم مشغول به کاریم. واسه همون وقت نمی کردم بنویسم.

خبر خوب اینکه دیروز همسرم بعد از یک ماه مصاحبه و رفت و آمد بالاخره توی یکی از شرکت های خوب دیزاین کانادایی

کار پیدا کرد با حقوق و شرایط خوب. حالا کار قبلی و باید ول کنه و از اول نوامبر بره اینجا :)

بالاخره فشار زندگی یکم کم شد و خیالمون راحت. تنها دوری خانواده ست که ناراحت کنندست. امیدوارم اونا هم مدیکالشون به زودی بیاد.

خلاصه زندگی در جریانه.

تورنتو رو دوست دارم، زنده و پر جنب و جوشِ. مثل تهران. دارم کم کم به اینجا عادت می کنم.

راستش اینقدر کار داریم که وقت دلتنگی هم نمی مونه.

خبرهای نگران کننده ای از ایران می خونم یا میرسه. وضعیت اقتصادی و ... خودتون بهتر از من می دونین.

نگران خانواده و دوستانم هستم. امیدوارم اخبار به این بدی که از دور به نظر میرسه نباشه.

امیدوارم همه بچه ها انتظارشون تموم بشه

* مامان می دونم اینجا رو می خونی. دلم برات خیلی تنگ شده